Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Stefano Bollani. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Stefano Bollani. Mostrar tots els missatges
10 de gener, 2012
Umbria Jazz Barcellona a 'DownBeat'
El número de febrer de la revista DownBeat inclou en la seva secció Caught una ressenya de la setmana Umbria Jazz Barcellona que va acollir el nostre festival en la seva passada edició. Firmada per Ted Panken, la crònica parla dels sis concerts de músics italians organitzats conjuntament entre el 43 Voll-Damm Festival Internacional de Jazz de Barcelona i Umbria Jazz: Danilo Rea-Flavio Boltro Duo, Gabriele Mirabassi Trio, Giovanni Guidi, Enrico Rava Tribe, Omar Sosa-Paolo Fresu i Stefano Bollani.
A banda dels concerts del festival, Panken també va assistir a un assaig del grup de la contrabaixista Giulia Valle. Impulsat per la seva agència de management, Galbany Produccions, aquest assaig va ser una invitació oberta pels importants programadors internacionals que van participar en la primera trobada ProJazz, organitzada pel festival amb el suport de l'Institut Ramon Llull i l'Institut de Cultura de Barcelona.
Etiquetes de comentaris:
Danilo Rea,
DownBeat,
Enrico Rava,
Flavio Boltro,
Gabriele Mirabassi,
Giovanni Guidi,
Omar Sosa,
Paolo Fresu,
Stefano Bollani,
Umbria Jazz
11 de novembre, 2011
Around Stefano Bollani
(Foto: Paolo Soriani)
Jeff BALLARD
The first couple of things that come to my mind when thinking about what makes Stefano the unique Stefano Bollani I know is his intelligence and very quick humor; his extremes - in the serious and the comic. He is capable of great sensitivity and jovial wackiness from one moment to the next. I think he has an amazing store of Italian songs in his memory too which of course adds to his unique make up. For example, I remember one night before a gig we were in the dressing room together and he was playing song after song of old and new Italian songs. Singing the lyrics all the way thru with complete conviction and gusto. Song after song. I lost count how many he went thru. That music is part of his DNA. So when you combine all the above with a great facility on his instrument, you get il signore Stefano Bollani.
Filippo BIANCHI, Musica Jazz
La velocità di pensiero, la capacità improvvistiva e il senso del divertimento con cui gestisce ambedue.
La velocità di pensiero, la capacità improvvistiva e il senso del divertimento con cui gestisce ambedue.
Thomas CONRAD, Jazz Times
I think it is a unique blend of four qualities that makes Stefano Bollani special: chops of doom; a fearless imagination; a wild sense of humor; profound lyricism. Bollani has the rarefied level of technique that enables him to play any improbable impulsive idea that comes into his head. Despite his gifts, he refuses to take himself seriously. He could have had a great career as a stand-up comic. I once heard him, at a midnight concert after Christmas at the Umbria winter festival in Orvieto, play an astonishing rhapsodic 20-minute prologue that turned out to have been “Jingle Bells” from the start, but only Bollani knew it. Yet on albums like The Third Man with Enrico Rava, he is capable of the quietest, most ethereal poetry. Very few musicians can make you laugh so hard you fall out of your chair one minute, and break your heart the next.
I think it is a unique blend of four qualities that makes Stefano Bollani special: chops of doom; a fearless imagination; a wild sense of humor; profound lyricism. Bollani has the rarefied level of technique that enables him to play any improbable impulsive idea that comes into his head. Despite his gifts, he refuses to take himself seriously. He could have had a great career as a stand-up comic. I once heard him, at a midnight concert after Christmas at the Umbria winter festival in Orvieto, play an astonishing rhapsodic 20-minute prologue that turned out to have been “Jingle Bells” from the start, but only Bollani knew it. Yet on albums like The Third Man with Enrico Rava, he is capable of the quietest, most ethereal poetry. Very few musicians can make you laugh so hard you fall out of your chair one minute, and break your heart the next.
Chick COREA
Stefano is a truly gifted musician. He seems to have no restrictions in his mind about how to make music - which gives his renditions an "unlimited" feeling to them. Add to that that his facility as a pianist and composer are extraordinary makes of a really unique artistic statement.
Stefano is a truly gifted musician. He seems to have no restrictions in his mind about how to make music - which gives his renditions an "unlimited" feeling to them. Add to that that his facility as a pianist and composer are extraordinary makes of a really unique artistic statement.
Stefan GERDES, NDR Hamburg
Stefano Bollani is more than a pianist. He is a musician in the true meaning of this word. His improvisational talent is as unlimited as his technical skills. His playing unifies all the sounds of this universe. When Stefano touches the keys, his stunningly independent two hands invite the whole world to dance beyond stylistic boundaries - no matter if it's Jazz, romantic Italian melodies, funky grooves or Brazilian rhythms. Everything is played with depth, taste and - very important - with a lot of humor! Stefano is one of my heroes.
Stefano Bollani is more than a pianist. He is a musician in the true meaning of this word. His improvisational talent is as unlimited as his technical skills. His playing unifies all the sounds of this universe. When Stefano touches the keys, his stunningly independent two hands invite the whole world to dance beyond stylistic boundaries - no matter if it's Jazz, romantic Italian melodies, funky grooves or Brazilian rhythms. Everything is played with depth, taste and - very important - with a lot of humor! Stefano is one of my heroes.
Larry GRENADIER
Stefano Bollani is one of the great musicians playing today. He combines exceptional technique with an attitude of adventure. He is daring in his ambitions and succeeds because he has the musicianship to back it all up. I know that whenever I get the chance to play with Stefano its going to be a musical journey.
Stefano Bollani is one of the great musicians playing today. He combines exceptional technique with an attitude of adventure. He is daring in his ambitions and succeeds because he has the musicianship to back it all up. I know that whenever I get the chance to play with Stefano its going to be a musical journey.
Hamilton DE HOLANDA
O Stefano é um grande músico, com um coração enorme, técnica apuradíssima, ouvido harmônico incrível. Ah, swing também é a praia dele. E o carisma de encantar tanta gente! Tocando junto é um misto de boa provacação com gentileza que deixa a música acontecer. Marca gols, mas também dá ótimos passes. Espero que a gente possa tocar mais vezes por aí...
O Stefano é um grande músico, com um coração enorme, técnica apuradíssima, ouvido harmônico incrível. Ah, swing também é a praia dele. E o carisma de encantar tanta gente! Tocando junto é um misto de boa provacação com gentileza que deixa a música acontecer. Marca gols, mas também dá ótimos passes. Espero que a gente possa tocar mais vezes por aí...
Marco MOLENDINI, Il Messaggero
Non so se in Spagna conoscete Fregoli, per noi è il più celebre dei trasformisti, un formidabile talento nel saper mutare aspetto. Bollani è inafferrabile nelle sue tante mutazioni. Per qualcuno sono troppe. In realtà, almeno così credo, questa è la vera essenza del suo fenomeno. Essere rigoroso e negare il rigore. Tutto questo scatenato da una sensibilità insolita dominata da una forsennata voglia di essere capito (ma non è questa la missione di ogni artista?), senza per questo rinunciare alle sue idee. Che sono tante.
Non so se in Spagna conoscete Fregoli, per noi è il più celebre dei trasformisti, un formidabile talento nel saper mutare aspetto. Bollani è inafferrabile nelle sue tante mutazioni. Per qualcuno sono troppe. In realtà, almeno così credo, questa è la vera essenza del suo fenomeno. Essere rigoroso e negare il rigore. Tutto questo scatenato da una sensibilità insolita dominata da una forsennata voglia di essere capito (ma non è questa la missione di ogni artista?), senza per questo rinunciare alle sue idee. Che sono tante.
Carlo PAGNOTTA, Umbria Jazz
Stefano Bollani musicista straordinario? facile rispondere: la sua preparazione classica e jazzistica.. Speciale per come affronta il pubblico con il suo humor.
Stefano Bollani musicista straordinario? facile rispondere: la sua preparazione classica e jazzistica.. Speciale per come affronta il pubblico con il suo humor.
Ted PANKEN, DownBeat
Other pianists, though not so many, share Bollani’s abundant musicianship—his limitless technique, immense vocabulary, love for melody, formal acumen, imaginative powers, and willingness to take chances. But it’s much rarer to find a musician who wears his erudition so lightly, for whom music is such serious FUN. Bollani is a highbrow with humor, a jazz surrealist who never keeps the audience at arm’s length.
Other pianists, though not so many, share Bollani’s abundant musicianship—his limitless technique, immense vocabulary, love for melody, formal acumen, imaginative powers, and willingness to take chances. But it’s much rarer to find a musician who wears his erudition so lightly, for whom music is such serious FUN. Bollani is a highbrow with humor, a jazz surrealist who never keeps the audience at arm’s length.
Enrico RAVA
Ha un talento musicale unico. Ma oltre a ciò è una persona colta, intelligente,creativa ed è dotato di una memoria incredibile. Ha la capacità unica di saper entrare con naturalezza in qualunque situazione. Dal Jazz più ortodosso al free jazz. Suona musica brasiliana meglio di qualunque pianista brasiliano e può fare un tango cone neanche i grandi maestri di Buenos Aitres. E' anche uno straordinario interprete di musica classica. Non credo ci sia un altro pianista come lui oggi.
Ha un talento musicale unico. Ma oltre a ciò è una persona colta, intelligente,creativa ed è dotato di una memoria incredibile. Ha la capacità unica di saper entrare con naturalezza in qualunque situazione. Dal Jazz più ortodosso al free jazz. Suona musica brasiliana meglio di qualunque pianista brasiliano e può fare un tango cone neanche i grandi maestri di Buenos Aitres. E' anche uno straordinario interprete di musica classica. Non credo ci sia un altro pianista come lui oggi.
Flavio SEVERINI, Parco della Musica, Roma
Citando Whitman "Mi contraddico? Certo che mi contraddico. Sono vasto, contengo moltitudini..." ecco, Stefano è tutto... straordinario pianista, permorfer... giocoliere, funambolo della tastiera e della parola, teatrale e ironico teatrante può permettersi tutto, gli viene perdonato tutto a volte ho pensato che il suo "di più" nei concerti abbia anche nociuto al godimento della musica ma gli ha regalato una vasta eco, l'attenzione dei media e di un pubblico fuori da ogni confine, un successo che può soltanto allargarsi è un grandissimo musicista che non ha ancora realizzato il grande disco ma sperimenta, rischia, si perde e si ritrova, diverte e si diverte... e forse questo è più importante, almeno per l'uomo Bollani un visionario, un artista... per fortuna un artista e non un professionista seriale.
Citando Whitman "Mi contraddico? Certo che mi contraddico. Sono vasto, contengo moltitudini..." ecco, Stefano è tutto... straordinario pianista, permorfer... giocoliere, funambolo della tastiera e della parola, teatrale e ironico teatrante può permettersi tutto, gli viene perdonato tutto a volte ho pensato che il suo "di più" nei concerti abbia anche nociuto al godimento della musica ma gli ha regalato una vasta eco, l'attenzione dei media e di un pubblico fuori da ogni confine, un successo che può soltanto allargarsi è un grandissimo musicista che non ha ancora realizzato il grande disco ma sperimenta, rischia, si perde e si ritrova, diverte e si diverte... e forse questo è più importante, almeno per l'uomo Bollani un visionario, un artista... per fortuna un artista e non un professionista seriale.
Etiquetes de comentaris:
programa 2011,
Stefano Bollani
02 de novembre, 2011
Stefano Bollani, retrato múltiple
Stefano Bollani (foto: Oliver Tomas Cervera)
El director artístico de nuestro festival, Joan Anton Cararach, publica hoy en AllAboutJazz una entrevista con Stefano Bollani convertida en retrato múltiple, puesto que a la del pianista italiano se suman otras voces como las de los músicos Jeff Ballard, Chick Corea, Larry Grenadier, Hamilton de Holanda y Enrico Rava, periodistas como Thomas Conrad, Marco Molendini y Ted Panken, y promotores como Carlo Pagnotta (Umbria Jazz) y Flavio Severini (Parco della Musica, Roma).
He aquí el inicio de la entrevista.
"Bollani è un grande, ma... ha il dono dell'ubiquità? E' dappertutto!"
Así, en un comentario escrito en Facebook, expresaba su perplejidad una persona ante la constante presencia de Stefano Bollani (Milán, 1972) en los medios de comunicación italianos, tanto por su actividad en concierto (el pianista es, según muchos promotores italianos, seguro de venta de entradas, incluso por encima de los grandes nombres del jazz venidos de Estados Unidos) como por su reciente paso por televisión. Fueron seis programas en RAI3 titulados Sostiene Bollani, cuya sexta y última entrega, el pasado 23 de octubre, obtuvo un 8,85% de share y, lo que acaso es más importante, un núcleo importantísimo de personas encantadas con encontrar por fin en televisión (aunque los domingos a última hora de la noche) un programa culto e irónico que, fiel al estilo Bollani, proponía conversación desenfadada y música de todo tipo en directo, con notable presencia de grandes del jazz italiano como Paolo Fresu, Gabriele Mirabassi y Enrico Rava, pero también músicos de generaciones más jóvenes como Petra Magoni,Gianluca Petrella y Ferruccio Spinetti. "Lo que queríamos con este programa es hacer música, no dar miedo," resume Bollani.
Para el periodista de Il Messaggero Marco Molendini, una buena manera de acercarse a Bollani es comparándolo con el célebre transformista Leopoldo Fregoli: "Bollani es inaprehensible en sus múltiples mutaciones, que para algunos son incluso demasiadas." "En realidad —continúa Molendini— ésta es la esencia verdadera de su fenómeno. Ser riguroso es negar el rigor. Y todo en él desencadenado por una sensibilidad insólita dominada por una arrebatada voluntad de ser entendido (¿pero no es ésta la misión de todo artista?), sin por ello renunciar a sus ideas. Que son tantas."La continuación, aquí.
(Stefano Bollani toca en Luz de Gas en solitario el próximo sábado, 12 de noviembre, último de los seis conciertos de la semana Umbria Jazz Barcellona.)
Etiquetes de comentaris:
programa 2011,
Stefano Bollani
12 de juny, 2011
El festival 2011 ya está aquí
Maria Schneider, ensayando con la Big Band de l'Esmuc en su última visita a Barcelona (2009).
Foto: Daniel Ospina (Artlife Concepts).
El periódico La Vanguardia publica hoy una interesante entrevista con la directora de orquesta Maria Schneider que sirve para anunciar los primeros conciertos confirmados del 43 Voll-Damm Festival Internacional de Barcelona. Que comenzará el próximo 20 de octubre en el Palau de la Música con la Maria Schneider Orchestra, en la que supondrá la quinta visita de la célebre directora de orquesta, que mañana estrena su segundo ciclo de canciones, Winter Morning Walks, para la soprano clásica Dawn Upshaw en el festival californiano de Ojai.
Schneider debutó en el festival de jazz de Barcelona el 7 de noviembre del 2003, al frente de la Danish Radio Big Band en un programa que contaba con Ivan Lins y Toots Thielemans. Repitió al frente de su orquesta, considerada año tras año como la mejor formación jazzística por medios tan exigentes como DownBeat (con músicos como Ingrid Jensen, Donny McCaslin, Scott Robinson y Steve Wilson, entre muchos otros), dos años consecutivos, en el 2005 y el 2006. Y regresó por última vez en el 2009 para dirigir dos inolvidables conciertos en Viladecans y Sant Cugat a la Big Band de l'Esmuc, una orquesta estudiantil que durante una semana tuvo el raro privilegio de trabajar durísimo a las órdenes de Schneider para ofrecer finalmente dos veladas excepcionales.
Por su contribución a la música –ahora mismo incluso más allá del jazz–, el 43 Voll-Damm Festival de Jazz de Barcelona dará su cuarta medalla de oro a la compositora de Wimdom. «Es un auténtico honor aceptarla detrás de músicos tan influyentes como Bebo Valdés, Wayne Shorter y Sonny Rollins», dice la directora de orquesta desde su casa en el Upper West Side neoyorquino. Con este concierto, el único en España, la Maria Schneider Orchestra empezará su gira europea de otoño.
Schneider, en el 2003 dirigiendo a la Danish Radio Big Band en el Palau, en su primera intervención en el festival (foto: Ricard Cugat)
Además de la entrevista con Schneider –firmada por el corresponsal en Nueva York de La Vanguardia, Francesc Peirón–, el periódico incluye dos artículos de Esteban Linés: en uno de ellos se enumeran otros conciertos del festival, y el otro es una entrevista con la joven cantante, trompetista y saxofonista Andrea Motis, que este año debutará en el festival en un grupo que colidera junto con su mentor, el saxofonista Joan Chamorro.
He aquí la primera ola de conciertos del festival de jazz (entradas a la venta a partir de esta semana):
Palau de la Música, 20 de octubre
Maria Schneider Orchestra
Teatre Coliseum, 5 de noviembre
Andrea Motis & Joan Chamorro Group
Luz de Gas, 10 de noviembre
Enrico Rava Tribe
Umbria Jazz Barcellona
Luz de Gas, 11 de noviembre
Paolo Fresu-Omar Sosa Duo
Umbria Jazz Barcellona
Luz de Gas, 12 de noviembre
Stefano Bollani Piano Solo
Umbria Jazz Barcellona
Auditori, 24 de noviembre
Pat Metheny Trio
Palau de la Música, 25 de noviembre
Dave Holland & Pepe Habichuela con Josemi Carmona
Teatre Coliseum, 28 de noviembre
Brad Mehldau-Joshua Redman Duo
Auditori, 1 de diciembre
Paolo Conte
Muy pronto, más confirmaciones…
Etiquetes de comentaris:
Andrea Motis,
Brad Mehldau,
Dave Holland,
Enrico Rava,
Joan Chamorro,
Joshua Redman,
maria schneider,
Paolo Conte,
Pat Metheny,
Pepe Habichuela,
programa 2011,
Sant Andreu Jazz Band,
Stefano Bollani
Subscriure's a:
Missatges (Atom)




